Verbinding

We ontkomen er niet aan. Het jaar nadert haar einde en er rijzen vragen zoals ‘Wat was het afgelopen jaar voor jaar en wat brengt het volgende jaar ons?’ Ik zou deze vragen met u willen bespreken, met als doel samen een nog grotere vraag te kunnen beantwoorden: ‘Hoe kunnen wij verbinding mogelijk maken?’

Persoonlijk verhaal
Zesenhalf jaar geleden wist ik nog niet af van jullie bestaan. Jullie ook niet van het mijne. Ik leefde in een vluchtelingenkamp in Tanzania. Daar leefde ik in een kleine gemeenschap van mensen die van elkaar hielden. De oorlog had ons verdreven van ons moederland, maar wij stonden altijd klaar voor elkaar, schouder aan schouder.

En nu ik ben met u verbonden. Zesenhalf jaar geleden ben ik naar Nederland gekomen. Hetzelfde verhaal. Een vluchteling blijft een vluchteling. Ook in Nederland moet ik mijn oude leven opgeven en een nieuw leven opbouwen. Dat is ten dele gelukt. En hoe komt dat? Dat komt door mensen. Ook in Nederland zijn er mensen die voor mij en mensen zoals ik klaar stonden, ons met open armen hebben ontvangen en ons begeleid hebben in dit nieuwe en complexe land.

Als jonge scholier in Tanzania droomde ik van een plek waar ik geestverwanten kon vinden en de grote zaken van het leven kon bespreken. Ik was met filosofie en duurzaamheid bezig, met de toekomst, stabiliteit en identiteit.  Terwijl ik dit schrijf realiseer ik mij dat die droom werkelijkheid is geworden. Ik ben een actief lid van en bestuurslid bij een politieke jongerenorganisatie (het CDJA), in een land waar ik zes jaar geleden als vluchteling ben gekomen. Ik doe een studie die ik interessant vind (politicologie) en ik heb een breed netwerk van mensen die net als ik de kansen benutten die Nederland biedt.

Verbinding
Wij leven in een complexe wereld die heterogeen en multicultureel is. Tegelijkertijd leven wij in een land met ongekende mogelijkheden en kansen. Het jammere is alleen dat deze kansen en mogelijkheden nog niet door iedereen benut worden. Dat komt deels doordat er verschillende scheidslijnen zijn. Wij gaan met mensen om die zich in onze klasse bevinden, die er net zo uitzien als wij en die onze humor snappen. Daarnaast zien we een toenemend individualisme in welvarende samenlevingen zoals de onze hier in Nederland.

Ik geloof dat die scheidslijnen en verschillen geen problemen maar juist kansen vormen. Ik denk dat diversiteit het leven een stukje interessanter maakt. Hoe dat? Door elkaar te inspireren. Door te kijken naar wat ons gezamenlijk bindt in plaats van wat ons onderscheidt. Dit is geen losse retoriek, dit is de werkelijkheid. Er is nooit harmonie gebouwd uit polarisatie maar uit verbondenheid en ik mag hopen dat ons doel is om in harmonie te leven in een land zo complex als Nederland.

Praktisch: Hoe maken wij verbinding mogelijk?
Hoe komen wij dan tot die verbinding? Het antwoord daar op is heel simpel: door te doen. Ik geloof in de kracht van kleine initiatieven en projecten om mensen bij elkaar te brengen. De achterliggende gedachte moet altijd zijn: ‘Wat kan ik voor de ander betekenen?’ Is er bijvoorbeeld een jongeman in jouw wijk, die toevallig  vluchteling is, de taal nog niet voldoende beheerst en ook nog eens werkloos is? Door oprecht contact met hem te hebben kan hij iets voor de samenleving betekenen (in de thuiszorg bijvoorbeeld).

Net als ik toen ik zes jaar geleden naar Nederland kwam en mij in compleet nieuwe en ingewikkelde maatschappelijke structuren bevond, zo zijn er talloze mensen die onvoldoende participeren in de Nederlandse samenleving. Het is mij ten dele gelukt dat te doen omdat er mensen waren die mij oprecht hebben begeleid. Omdat ik welkom was.

Ik geloof dat wij verbinding mogelijk kunnen maken door oprecht naar elkaars verhalen te luisteren. Laten we hopen dat het volgende jaar ons dat brengt. Niet door elkaar heen praten (wat ik dit jaar in de zwarte-pietendiscussie ervaren heb bijvoorbeeld), maar oprecht toenadering zoeken naar elkaar. Om het af te sluiten met een bekende Afrikaanse filosofie: ‘UBUNTU’, wat betekent: ‘Ik ben omdat wij zijn.’ Meer kan ik er niet aan toe voegen.

Dit verhaal werd oorspronkelijk gepubliceerd voor de Linkedin-Groep van Vluchthellingenwerk Nederland, om het jaar 2013 er mee af te sluiten. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s